นกที่ดำน้ำ อาจเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์มากขึ้น การศึกษาใหม่พบว่านกที่ดำลงไปใต้น้ำ เช่น นกเพนกวิน นกลูน และนกเป็ดผี อาจมีแนวโน้มที่จะสูญพันธุ์มากกว่าญาติที่ไม่ดำน้ำ นกน้ำหลายชนิดมีวิวัฒนาการของร่างกายและพฤติกรรมที่เชี่ยวชาญเป็นพิเศษซึ่งอำนวยความสะดวกในการดำน้ำ ปัจจุบัน การวิเคราะห์ประวัติวิวัฒนาการของนกน้ำมากกว่า 700 สายพันธุ์แสดงให้เห็น ว่าเมื่อกลุ่มนกมีความสามารถในการดำน้ำ
การเปลี่ยนแปลงนั้นไม่สามารถย้อนกลับได้ ความยืดหยุ่นนั้นสามารถช่วยอธิบายได้ว่าทำไม นก ดำน้ำจึงมีอัตราการสูญพันธุ์ที่สูงขึ้นเมื่อเทียบกับนกที่ไม่ดำน้ำ นักวิจัยรายงานในรายงานการประชุมของ Royal Society B เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม “มีการดัดแปลงทางสัณฐานวิทยาอย่างมากสำหรับการดำน้ำ” แคทเธอรีน เชียร์ด นักชีววิทยาวิวัฒนาการแห่งมหาวิทยาลัยบริสตอล ในอังกฤษ ผู้ไม่เกี่ยวข้องกับการศึกษากล่าว
ตัวอย่างเช่น นกที่กระโดดลงไปในน้ำจากอากาศ เช่น นกแกนเน็ตและนกกระทุงบางชนิด อาจมีการปรับแต่งกล้ามเนื้อคอและกระดูกที่หน้าอก เป็นไปได้ว่านกดำน้ำบางตัวกำลังวิวัฒนาการภายใต้ “วงล้อ” เชิงวิวัฒนาการ ซึ่งการปรับตัวเพื่อใช้ประโยชน์จากแหล่งอาหารหรือที่อยู่อาศัยบางอย่างจะปลดล็อกโอกาสใหม่ๆ บางอย่าง แต่ยังส่งเสริมการตัดเย็บแบบวิวัฒนาการที่เชี่ยวชาญยิ่งขึ้นอีกด้วย
นกที่ดำน้ำ เช่น นกเพนกวิน นกลูน และนกเป็ดผี อาจมีแนวโน้มที่จะสูญพันธุ์
นกเหล่านี้อาจติดอยู่ตามทาง ทำให้เพิ่มความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากที่อยู่อาศัยของพวกมันเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในทางลบ อาจเป็นเพราะการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดจากมนุษย์ นักชีววิทยาด้านวิวัฒนาการ Josh Tyler และ Jane Younger ได้ตรวจสอบวิวัฒนาการของการดำน้ำใน Aequorlitornithes ซึ่งเป็นกลุ่มนกน้ำ 727 สายพันธุ์ใน 11 กลุ่มนก
ทีมแบ่งสายพันธุ์ออกเป็นนกที่ไม่ดำน้ำหรือประเภทใดประเภทหนึ่งจากการดำน้ำสามประเภท การไล่ตามด้วยเท้า เช่น นกเป็ดน้ำและนกเป็ดน้ำ การไล่ล่าด้วยปีก เช่น เพนกวินและนกเอ๊กส์ และนักกระโดดน้ำ นักวิจัยพบว่าการดำน้ำมีวิวัฒนาการแยกจากกันอย่างน้อย 14 ครั้งในนกน้ำ แต่ไม่มีกรณีใดที่นกดำน้ำเปลี่ยนกลับไปเป็นรูปแบบที่ไม่ดำน้ำ นักวิทยาศาสตร์ยังได้สำรวจความเชื่อมโยงระหว่างการดำน้ำกับการพัฒนาสายพันธุ์ใหม่
หรือการตายของพวกมันในสายเลือดนกต่างๆ ในบรรดานกดำน้ำ 236 สายพันธุ์ 75 หรือร้อยละ 32 เป็นส่วนหนึ่งของสายเลือดที่ประสบกับการสูญพันธุ์มากกว่าสายพันธุ์ใหม่ถึง 0.02 สายพันธุ์ต่อหนึ่งล้านปี อัตราการสูญพันธุ์ที่สูงขึ้นนี้พบได้บ่อยในนักดำน้ำติดตามที่ขับเคลื่อนด้วยปีกและขับเคลื่อนด้วยเท้าเมื่อเทียบกับนักดำน้ำดิ่ง ในทางกลับกัน สายพันธุ์นกที่ไม่ได้ดำน้ำกลับสร้างสายพันธุ์ใหม่เพิ่มขึ้น 0.1 สายพันธุ์ต่อหนึ่งล้านปี มากกว่าอัตราการสูญพันธุ์ของสายพันธุ์
โดย gclub
x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x
